شیوه‌های گرافیکی در طراحی بازی (بخش اول-انتزاعی)

0
52 بازدید
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

سبک گرافیکی یک بازی ویدئویی، از مهمترین موارد در توسعه بازی است. سبک بصری یک بازی، اغلب نقش مهمی در تجربه بازیکن از آن بازی دارد و این یکی از مواردی است که یک بازی را جالب و سرگرم‌­کننده می‌­کند. در این مقاله مروری یکی از متداول­‌ترین سبک‌­های گرافیکی، روش­‌های تجسم و نحوه­‌ی استفاده از آن برای خلق محتوا توسط سرکار خانم پریسا علیخانی دانشجوی دکتری پژوهش هنر در دانشگاه هنر اسلامی تبریز توضیح داده خواهد شد.

در طول تاریخ بازی­‌های ویدئویی، روش‌­های مختلفی برای تجسم محتوای بازی استفاده شده است و با استفاده از این تکنیک­‌های طراحی، توسعه­‌دهندگان بازی و هنرمندان به نتایج مختلفی رسیده‌­اند. این طراحی‌­های بصری مختلف، به عنوان سبک‌­های گرافیکی شناخته می­‌شوند یکی از مرسوم­‌ترین سبک­‌های گرافیکی، سبک انتزاعی است.

در هنر، انتزاع­‌گرایی به جنبه­‌ی رسمی هنر مربوط می‌­شود و شامل خطوط، رنگ­‌ها، اشکال مختلف هندسی و روابط آن‌ها با یکدیگر است. انتزاع‌­گرایی، هیچ چیز واقعی را نشان نمی‌دهد و مستقیم از زندگی نیز نشات نمی­‌گیرد. انتزاع‌­گرایی، یکی از دسته‌­بندی­‌های سبک گرافیکی است که به جای نشان دادن مستقیم شخصیت­‌ها، اشیا یا مکان­‌های مشخص بر نمایش بازی در شکل­‌ها و اشکال هندسی تمرکز دارد اما بازی‌­های ویدئویی به ندرت می‌­تواند انتزاعی باشند چراکه حداقل باید نوعی محیط را شبیه­‌سازی کنند لذا اغلب بازی­‌های با سبک انتزاعی، به شدت تلطیف­‌شده هستند (تصویر ۱).

تصویر ۱: مگس و بیگانگان در Yven ‘Revenge

دهه ۱۹۷۰ م. آغاز محبوبیت بازی­‌های ویدئویی و خانگی بود و در آن زمان، بسیاری از بازی‌­ها، کاملا مینمالیستی و انتزاعی از لحاظ طراحی بودند چراکه تیم بازی­‌سازی با محدودیت‌های سخت‌­افزاری زیادی مواجه بودند که باعث می­‌شد تنها کاراکترها، اشیا و محیط­‌هایی که ضروری بود، طراحی شده و آن هم بسیار ساده شود؛ بیشتر بازی­‌ها در آن زمان به لحاظ گرافیکی بسیار سبک بودند که فقط به سبک انتزاعی شباهت داشتند.

نمونه­‌ی خوبی از این سبک، در بازی تتریس (۱۹۸۴) دیده می‌­شود (تصویر ۲). نمونه­‌ی دیگر از این بازی‌­ها، پونگ (۱۹۷۲) بود (تصویر ۳). تتریس، هنوز هم با فروش بیش از ۱۰ میلیون نسخه، عنوان پُرفروش­‌ترین بازی جهان را در اختیار دارد. بازی­‌هایی با سبک انتزاعی در دهه ۸۰ بسیار محبوب و پُرفروش بودند و به حدی پیشرفت کرده بودند که به لحاظ گرافیکی روز به روز در حال پیچیده و جزئی‌­تر شدن بودند اما سبک انتزاعی در آن زمان دیگر به عنوان یک سبک پیش‌­فرض نبود بلکه به یک انتخاب هنری تبدیل شده بود.

تصویر ۲: بازی تتریس

تصویر ۳: بازی پونگ

دهه ۹۰ با توجه به افزایش محبوبیت کنسول­‌های بازی ویدئویی خانگی و بازی­‌های دستی و تغییر جهت گرافیک بازی از گرافیک‌­های اسپرایت به گرافیک سه‌­بعدی؛ تمایل طراحان به نمایش­‌های واقع­‌بینانه‌­تر بیشتر شد لذا ساخت این سبک از بازی­‌ها بسیار محدود شد. در این زمان یک بازی تیراندازی ریلی موسیقی با سبک انتزاعی مورد توجه گیمرها قرار گرفت. این بازی در تصویر ۴ نشان داده شده است.

تصویر ۴: Rez on the Sega Dreamcast

امروزه دیگر دیدن بازی­‌هایی با سبک انتزاعی مرسوم نیست. این مساله عمدتا به دلیل محبوبیت روزافزون داستان­‌پردازی و این واقعیت که دیگر بازی­‌های انتزاعی فروش خوبی ندارند، است.

اما سال­‌های پایانی دهه ۲۰۰۰ م. و پس از پایان سلطه­‌ی سونی، نینتندو و مایکروسافت با سبک­‌های گرافیکی فانتزی و رئالِ خود و با محبوبیت گسترده­ی تلفن‌­های همراه هوشمند، بار دیگر سبک انتزاعی جانی تازه گرفت. چیزی که سبب محبوبیت دوباره­‌ی سبک انتزاعی در تلفن همراه شد؛ این واقعیت بود که بازی‌­های موبایل قابل حمل و در دسترس هستند و گیمرها معمولا برای گذر زمان از آن‌ها استفاده می­‌کنند بنابراین ضروری است که نه­‌تنها لذتبخش باشند، بلکه به لحاظ گرافیکی نیز ساده طراحی شوند و زمان زیادی از بازیکن نگیرند. این سبک گرافیکی برای جذب گیمرهای غیرحرفه­‌ای نیز مفید است، چراکه باعث می‌شود آنان تنها بر گیم‌­پلی تمرکز کنند و آن را از یاد نبرند. (تصویر ۵).

تصویر ۵: Geometry Dash

اما آینده­‌ی سبک انتزاعی چگونه است؟ همان‌طور که قبلا اشاره شد، انتزاع­گرایی در پروژه‌های مدرن کمتر دیده می­‌شود. دلایل مختلفی وجود دارد که باعث می­‌شود این سبک در مقایسه با سایرین قدری منسوخ و قدیمی شود. یکی از مشکلات سبک انتزاعی، بازاریابی سخت برای آن‌هاست. بزرگترین مشکل سبک انتزاعی، عدم توانایی آن‌ها برای گفتن داستان به بازی­‌کننده است. سبک انتزاعی همواره از لحاظ بصری نسبت به سایر سبک­‌های گرافیکی محدود است بنابراین طبیعی است که برای روایت داستان مناسب نباشد. در حقیقت توسعه بازی­‌ها، جایگاه داستان‌­پردازی را نسبت به گذشته قوی­تر کرده است به همین دلیل است که منحصرا در بازی­‌های تلفن همراه دیده شود یا در گذشته بماند.

Keo, M. (2017). Graphical Style in Video Games. Bachelor’s thesis for Information and Communication Technology


اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید