نسل هفتم بازی‌های ویدئویی

نسل هفتم بازی‌های ویدئویی در دوم نوامبر ۲۰۰۴ میلادی با NINTENDO-DS شروع شد. پس‌ازآن با PSP ادامه یافت. یک سال دیگر طول کشید تا مایکروسافت نخستین کنسول خانگی نسل هفتم را عرضه کند و پس‌ازآن، سونی و نینتندو نیز در اواخر سال ۲۰۰۶ محصولات خود را به بازار عرضه کردند. بازی‌های ویدئویی در این دوران با تولید انبوه HDTV و تلفن‌های هوشمند، زیادشدن حافظه داخلی، افزایش بازی‌های کژوال، مستقل و برخط و راه‌های نوین بازی کردن با فناوری‌های حرکتی، با دستاوردهای زیادی همراه بود. تعدادی از این تغییرات از مایکروسافت نشاءت می‌گرفتند.

ایکس باکس 360[1]

اولین کنسول نسل هفتم، ایکس باکس بود که در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ اول در آمریکا و بعد در ژاپن و اروپا عرضه شد. در ابتدا دو گزینه برای آن وجود داشت: سیستم اصلی با ۲۹۹ دلار و سیستمی با ۲۰ گیگابایت دیسک سخت با ۳۹۹ دلار. بسته اصلی شامل یک کنترل‌گر بدون سیم، کابل AV اجزا، کابل اترنت، هدست و هارد ۲۰ گیگابایت بود. نسخه‌های اولیه یک کنترل DVD هم داشتند. ایکس باکس۳۶۰ با هزینه مقرون‌به‌صرفه و آسان برای برنامه نویسان طراحی شد. هرچند برنامه نویسان نیاز داشتند کار با تراشه چندهسته‌ای را یاد بگیرند. غیر از پردازشگر، سرویس بازی برخط Xbox Live نیز توسعه یافت.مدل اصلی آن برای اتصال بی‌سیم به نت به مبدل شبکه بی‌سیم نیاز داشت. نام ۳۶۰ به معنای قراردادن کاربر در مرکز تجربه بود. این مایکروسافت و ایکس‌باکس بودند که معنای دستاورد[2] در بازی را مطرح کردند.

پلی‌استیشن 3[4]

پلی‌استیشن ۳ قدرتمندترین سیستم نسل هفتم بود. اولین کنسول بلو-ری بود و تراشه پردازنده سلولی چندهسته‌ای آن درواقع ۷پردازشگر در یک تراشه بود که می‌توانست ۷کار را در یک‌زمان انجام دهد. برای تولید گرافیک بهتر، سونی از NVIDIA استفاده کرد. پلی‌استیشن‌۳ در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۶ در ژاپن و در ۱۷ام همان ماه در آمریکا عرضه شد؛ اما به دلیل مشکل در تولید فنی تا سال بعد وارد اروپا نشد. قیمت خرده‌فروشی آن ۵۹۹ دلار با ۶۰ گیگابایت هارد، توانایی ارتباط بی‌سیم داخلی و امکان خواندن کارت فلش بود. در طراحی لوگوی سونی از فونتی استفاده‌شده بود که از فیلم عنکبوتی گرفته‌شده بود. نمونه اولیه کنترل‌گر بومرنگ مانند آن با کنترل‌گر Sixaxis عوض شد که شبیه به PS2 بود. این کنترل‌گر شامل باطری لیتیومی قابل شارژ و توانایی سنجش حرکت در طول محور X و Y و Z در ۶درجه بود. نسخه اول آن از بازخورد نیرو پشتیبانی نمی‌کرد تا زمانی که در سال ۲۰۰۸ کنترل‌گر DualShock3 عرضه شد. پلی‌استیشن‌۳ دارای قابلیت‌های نوآورانه‌ای بود؛ ازجمله امکان اتصال از راه دور به PlayStation Portable و قابلیت اتصال از طریق Bluetooth 2.0 به دستگاه‌های دیگر.

نینتندو وی[6]

این کنسول اولین بار در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۶ باقیمت ۲۴۹ دلار در آمریکا و نه در ژاپن عرضه شد. قیمت آن نصف سونی بود و مقرون‌به‌صرفه ترین کنسول بود. Wii Remote از همان ابتدا خود را از رقابت جدا کرد. طراحی ساده گرایانه آن تعداد زیادی از دکمه‌ها را که در دیگر کنسول‌ها مهم بودند کم کرد و استفاده از آن را برای غیر بازیکنان ساده‌تر کرد. شباهت آن با کنترل تلویزیون به آن ظاهر آشنایی داد. علاوه بر آن شامل اسپیکر و شتاب سنج بود که می‌توانست حرکت را حس کند. ۴سال قبل از چشم سونی و کینکت مایکروسافت کنترل حرکت نینتندو مخاطبان را جذب کرده بود. نینتندو از فناوری‌های کمتر پیشرفته اما ثبات یافته که هزینه کمتری نیز داشتند استفاده کرد. تبلیغات آن شامل تمام گروه‌های سنی بود و شعار آن «روش جدید بازی را تجربه کن» و «WII دوست دارد بازی کند»بود؛ مانند آواتار در ۳۶۰ ،کاربران نینتندو می‌توانستند یک کاراکتر MII از خود بسازند. سادگی این کاراکتر به کنسول شخصیت خاصی می‌داد.MII می‌توانست در برخی بازی‌های مثل بازی‌های ورزشی شرکت کند.

خلاصه بازار نسل هفتم بازی‌های ویدئویی

مایکروسافت با عرضه‌ی ایکس باکس ۳۶۰ یک سال کامل زودتر از کنسول‌های جدید نینتندو و سونی، از همان ابتدا پیشتاز شد. در چند سال نخست، بازی‌های چندسکویی معمولاً روی ایکس باکس ۳۶۰ ظاهر بهتر و/یا عملکرد روان‌تری داشتند، زیرا توسعه‌دهندگان با سخت‌افزار آن آشنایی بیشتری داشتند؛ سخت‌افزاری که برنامه‌نویسی برای آن در مقایسه با پلی استیشن ۳ بسیار آسان‌تر بود. این کنسول همچنین در بخش بزرگی از این نسل، به لطف تعهد مایکروسافت به Xbox Live، سیستم پیشرو در بازی آنلاین بود.

سونی شروع دشواری با پلی استیشن ۳ داشت. قیمت بالای این کنسول موجب شد شرکت به ازای هر دستگاه تقریباً ۳۰۰ دلار زیان کند و این مسئله با پوشش منفی رسانه‌ها نیز همراه شد. بخش بازی سونی متحمل زیانی معادل ۲۳۲٫۳ میلیارد ین، یعنی حدود ۱٫۹۷ میلیارد دلار آمریکا، شد که دلیل اصلی آن فروش پلی استیشن ۳ با قیمتی پایین‌تر از هزینه‌ی تولید، در کنار هزینه‌های مربوط به عرضه‌ی جهانی کنسول بود.

**خلاصه بازار نسل هفتم بازی‌های ویدئویی**

سونی شش سال زمان نیاز داشت تا خود را به مایکروسافت برساند و در نوامبر ۲۰۱۲، با فروش تقریباً ۷۰ میلیون دستگاه، به تعداد فروش ایکس باکس ۳۶۰ رسید. همانند کنسول مایکروسافت، پلی استیشن ۳ نیز در نهایت بیش از ۸۵ میلیون دستگاه فروخت؛ بازگشتی چشمگیر، اما همچنان بسیار کمتر از فروش ۱۵۵ میلیون دستگاه PS2 در نسل پیشین بود. اشتباهات سونی در مورد پلی استیشن ۳ درس‌های مهمی برای این شرکت به همراه داشت و سونی تلاش کرد این اشتباهات را در کنسول نسل بعدی خود تکرار نکند.

نینتندو با Wii به موفقیتی بزرگ دست یافت و پس از عرضه‌ی آن، برای سال‌ها از نظر فروش از هر دو رقیب خود، یعنی سونی و مایکروسافت، پیشی گرفت. تنها پس از ۲۰ ماه حضور در بازار، Wii با فروش ۱۰٫۹ میلیون دستگاه از ایکس باکس ۳۶۰ در تعداد کنسول‌های فروخته‌شده عبور کرد. این نخستین بار بود که نینتندو پس از Super NES، یعنی سه نسل قبل، دوباره در مجموع تعداد واحدهای فروخته‌شده، رهبری بازار کنسول‌های خانگی را به دست می‌آورد. این شرکت تا دسامبر ۲۰۱۰ بیش از ۵۷ میلیون دستگاه Wii فروخته بود؛ رقمی که در آن زمان تقریباً با مجموع فروش کنسول‌های ایکس باکس ۳۶۰ و پلی استیشن ۳ برابری می‌کرد.